Arquivo do blog

CantoConto!: Festa final con Migallas Teatro.

Queridísimas familias, moi ao noso pesar tivemos que dicir adeus a CantoConto! Iso si, só durante uns meses: en outubro volveremos vernos para seguir contando contos e cantando moitas cancións. Pero, para despedirnos ao grande deste curso, quixemos contar cuns amigos moi divertidos que sabiamos que vos ían a namorar: nada menos que Migallas Teatro.

Para os que non puidestes vir, deixámosvos aquí unha selección das fotos que sacamos nas catro sesións que se celebraron, nas bibliotecas do Fórum, Sagrada Familia, Monte Alto e Castrillón.

CantoConto!: Ti podes!

Os nosos amigos Bea e Paolo presentáronnos a un amigo seu, un lobiño que non era capaz de soltar o seu chupete. Para conseguilo, con moito agarimo foron contando e cantando uns contos marabillosos: “Polo camiño“, “Chibos chibóns“, “Qué fai falta?“, “Lúa“, etc.

Qué contento estaba o noso lobo! Grazas a tenrura de Bea e Paolo, e, como non, ao seu sentido do humor, pasamos unha tarde deliciosa. Moitas grazas por acompañarnos!

Esperamos volver vervos o curso que vén, estade atentos ao noso blogue, a nosa páxina web e ás redes sociais (facebook e twitter) das bibliotecas municipais. Lembrade que este é un programa para familias con nenos de 2 e 3 anos, así que se voso peque ten esta idade só tedes que inscribirvos sete días antes da sesión á que queredes asistir.

Feliz verán, cantoconteiros!

Advertisements

CantoConto!: “Non hai maneira”

Na 11ª sesión de CantoConto!: “Non hai maneira”, adentrámonos na búsqueda da nosa propia identidade, afondamos en sentirnos ben con nós mesmos, aprendimos a importancia das apertas e descubrimos moitas historias no noso curruncho reservado para CantoConto!

Como en todas as sesións comezamos cantando; e cantando que imos contar un conto ou, se cadra, catro… como di o noso amigo Pablo Díaz.

Acompañounos nesta sesión o noso querido Ole, mascota singular das Biblios e fermoso paxariño azul. Pero resulta que Ole non se sentía ben con el mesmo e tivémolo que convencer a través do conto “Por cuatro esquinitas de nada“, que tan ben narra Jérôme Ruillier

Este libro versa sobre a exclusión e a amizade. É unha historia deliciosa que nos lembra que, a pesar das nosas diferenzas cos demais, todos temos un sitio no mundo, e que moitas veces, aínda que nos empeñemos en ser como os demais, sempre hai algo que nos fai distintos. E iso non debería ser un problema nunca.

 

Aprendimos a desprendernos dos prexuízos e a valorar a amizade da man de Felipe, un pequeno cactus, o máis novo dunha longa estirpe de cactus importantes que lle dan importancia á aparencia e ao status. Pero Felipe non consegue empatizar con iso, porque o pobre Felipe só quere que alguén lle dea unha aperta. Pero, ai!, quen vai apertar a un cactus?

Este delicioso e emotivo albume, “Abrázame“, está escrito e ilustrado por Simona Ciraolo.

Presentamos a colección, “El mundo en fotos”, da editorial La Galera. A través dela descubrimos todas as culturas do planeta. Descubrimos que non todos somos iguais e que nesas diferencias radica a grandiosidade do ser humano.

A sesión finaliza coa presentación do libro-CD “A bruxa discordia: cancións para a paz” de Mamá Cabra, ilustrado por Iria Fafián. Bailamos e cantamos ao son da peza “A Danza da Paz”. Esta e outras melodías desfrutadas nas anteriores sesións, podédelas escoitar na lista de distribución de CantoConto! que temos no Youtube.

 

 

 

–   ¡Qué pena! / Rémi Courgeon.– Girona: Tramuntana, 2016.

–   Gigante poco a poco / Pablo Albo, Aitana Carrasco.– [S.l.] : Hermes: Almadraba, D.L. 2009.

–   El búho que quería ser gallo / Mick Manning, Brita Granström.– Madrid: Artime, 2007.

–   ¿Cuál es mi color? / Antoine Guillopé; Géraldine Alibeu; traducción de Ana Rey Kochinke.– Madrid: Anaya, D.L. 2006.

–   La mariquita y su puntito / África Coll.– Valencia: Brosquil, D.L. 2006.

–   Pequeno Azul e Pequeno Amarelo / Leo Lionni; traducción de Chema Heras e Pilar Martínez.– Pontevedra: Kalandraka, 2005.

–   ¡Hombre de color! / inspirado nun conto africano e ilustrado por Jérôme Ruillier.– Barcelon: Juventud, D.L. 2003.

–   Óscar y la gata de medianoche / Jenny Wagner; Ron Brooks.– Salamanca: Lóguez, D.L. 1999.

 

Estas recomendacións podédelas atopar consultando o noso catálogo en liña ou visitando as Bibliotecas Municipais de A Coruña.

Agardamos tivérades desfrutado con nós! Deixámosvos unha mostra do acontecido na galería Flickr das Bibliotecas Municipais. Vémonos na vindeira sesión!

O ritmo da poesía

No noso post anterior “A música impacta no cerebro do bebé” expoñiamos que diversos estudos afirmaban que a música “activa máis de dez rexións diferentes do noso cerebro”. Pois ben, tamén son moitos psicólogos, pedagogos e musicólogos que nos falan da musicalidade da linguaxe; Perret, Malloch e Trevarthen,  apoian e explican como a linguaxe e a musicalidade van da man desde os seus inicios e que a sintaxe lingüística e a sintaxe musical comparten procesos neuronais.

O ser humano desde que está no ventre da súa nai experimenta a musicalidade ao sentir diversos ritmos e sons do corpo da súa nai e do seu propio, sendo a voz humana un dos instrumentos máis marabillosos e variados  e  unha das primeiras cousas que o bebé aprende a ler e interpretar.

Así que, é sumamente necesario falar moito co bebé, cantarlle cancións e  lerlle poesías e contos para que, deste xeito, comece a recompilar información acústica e que posteriormente poida empregala para entrar na cadea simbólica que forma parte do patrimonio simbólico das comunidades.

Non se trata de promover o coñecemento futuro dos nenos, é unha necesidade.

Evelino Cabrejo-Parra (experto en lectura na primeira infancia) sostén que: “Son inesgotables as posibilidades de lecturas que se poden facer e nunca se lerá o suficiente para un bebé. É importante ser consciente diso.  Non se trata de promover o coñecemento futuro dos nenos, é unha necesidade. Os nenos son capaces de interiorizar e asimilar para incorporar ritmos e os adultos teñen que saber que isto é parte do alimento simbólico, necesario para a construción psicolóxica dos nenos”. De aí, a importancia de darlles os ritmos de maneiras moi diferentes.

Nesta liña tamén, a psiquiatra francesa Marie Bonnafé, afirma que a lectura en voz alta é unha maneira de indicar ao bebé que hai significado nos textos. Os nenos que non descobren a tempo que o texto ten significado terán un achegamento tormentoso ao libro, un sufrimento absoluto. Pero, se hai unha lectura en voz alta, unha entrada pracenteira e libre na lingua e na cultura, seguramente o destino dese suxeito será diferente.

Sempre penso en tres aliados, na orde natural: o bebé, a familia e a biblioteca.

Nunha entrevista feita a Cabrejo-Parra, Gabriela Romeo pregúntalle:

GR: E por iso é fundamental que a triangulación – mediador, neno e o obxecto-libro – veña da familia. Se isto sucede a partir da familia, o resultado é totalmente diferente.

EC-P: Creo que a familia ten un papel moi importante. Sempre penso en tres aliados, na orde natural: o bebé, a familia e a biblioteca. Na orde institucional: a biblioteca, a familia e o bebé. A familia é decisiva nesta historia. E cando descobre que ao bebé gústanlle os libros, nin un pai, nin unha nai sequera permanece indiferente a iso. Vai descubrir que o bebé ten unha serie de habilidades, poñendo en marcha todo este patrimonio cultural que, como adulto, aparentemente esqueceuse, pero está latente, nun recuncho dunha parte non consciente. Nas cancións de berce, nas cancións, alá está todo o que necesita ser ofrecido aos bebés.

Neste proceso hai unha riqueza que vai máis aló da simple interacción. Cada adulto ten en si un bebé, a parte infantil do adulto que a miúdo dorme, e necesita espertar. Ás veces pode estar morta e logo termina creando unha descontinuidade interna entre a parte adulta e a infantil. É esencial espertar a parte infantil do adulto, paga a pena poñela en marcha, e ás veces, ler para un bebé é como ler ao bebé que unha vez ti fuches.

Por todo iso, nos nosos Bebencontros facemos fincapé en todo o devandito e tentamos sempre que a música e a linguaxe conflúan nunha mesma sesión. Deixámosvos unha pequeña mostra do que aplicamos sobre esta teoría nas nosas últimas sesión.

A música impacta no cerebro do teu bebé

Cando as notas musicais penetran no ouvido do teu bebé non só xeneran a actividade das áreas que procesan a audición, senón que activa máis de dez rexións diferentes do noso cerebro: a amígdala e o núcleo acumbens (zonas relacionadas coas emocións), o hipocampo (que participa nos procesos de memoria), o cerebelo (encargado do ritmo) e as cortizas sensitivas e prefrontais (que interveñen nos procesos de razoamento), son algúns exemplos disto. Por iso dicimos que a música impacta fortemente no cerebro do teu bebé.

Segundo a Teoría de Gordon sobre o desenrolo musical, a aptitude musical é unha capacidade que, do mesmo xeito que outras cualidades humanas, posúe toda a poboación ao nacer en maior ou menor medida. Esta aptitude vese inmediatamente influída pola contorna. Canto máis rica e variada sexa a contorna musical do neno, antes se verá exposto a ese contexto musical e maior será o nivel de aptitude musical que alcance ese bebé.

O profesor e musicólogo Paulo Lameiro segue os preceptos de Gordon nos seus “Concertos para bebés“, o que non quere dicir que faga música para bebés, senón que fai música para que o seu público sinta a música. Está demostrado que a capacidade auditiva dos bebés é trescentas mil veces maior que a dos adultos. Na nosa cidade tivemos o pracer de escoitar a estes grandes músicos no programa de Bebescena no centro Ágora.

Non vos perdades o sábado 18 de marzo ás 12.00h. o concerto “El efecto Arco Iris” do grupo de corda da Orquestra Sinfónica de Galicia. Tras o éxito obtido co seu anterior espectáculo (“As Cores das Cordas”), estes profesionais repiten esta tempada o seu segundo espectáculo, que nos mergulla no fascinante mundo das emocións. Convidando aos máis pequenos a descubrir como a música pode expresar os nosos estados de ánimo.

Pola importancia da música nas nosas sesións, despois de cada Bebencontro os nosos pequenos asistentes levan en préstamo un Bebelote. Nestas mochilas compostas por contos para eles e libros para as mamás e os papás, nunca pode faltar a música, e concretamente a clásica. Queremos que a música, os seus matices, as súas cores, enriquezan os ouvidos dos peques e desenrolen ao máximo as súas capacidades auditivas.

Se queredes seguir desfrutando de contos e de música na casa, podedes consultar o noso catálogo en liña ou vir pola Biblioteca e descubriremos moitas historias interesantes para vós.

Para ver unha pequena mostra gráfica do cuarto Bebencontro, tanto de 0 a 12 meses como o de 13 a 24meses, podedes mergullaros na galería Flickr das Bibliotecas Municipais. Que desfrutedes do Entroido e vémonos nas vindeiras sesións!

CantoConto! Parabéns!

Con motivo da celebración do aniversario dunha das nosas bibliotecarias, aproveitamos esta sesión para felicitar todos os aniversarios do ano, tanto das nenas e nenos como de seus pais e nais, avós e avoas… pero, ao estilo CantoConto!, con cancións e contos.

Descubrimos que a nosa compañeira estaba de aniversario, como non, a través do conto “¡Que llega el lobo!” ¡Que llega el lobo!dun dos nosos escritores/ilustradores favoritos, Èmile Jadoul. Este escritor belga vive no medio do bosque onde atopa diferentes animais que inspiran as súas historias e imaxes cheas de vida e cor. Como nesta ocasión, en que varios animaliños advirten da chegada do lobo á casa de gran Cervo, onde lle agarda unha fabulosa… Sorpresa!

Chancho-PanchoPero a meirande preocupación que pode ter unha persoa que vai estar de aniversario, non é a celebración de cumpreanos senón como se comporten os seus convidados na mesma. Isto aconteceu no conto de “Chancho-Pancho“, que conta as peripecias dun porquiño que, xa con nove anos, vai celebrar por primeira vez o seu aniversario, pero a concorrida reunión váiselle das pezuñas e convértese nun despropósito caótico, interrompido prematuramente pola súa enfurecida tía Asunción.

Este maxestuoso conto, está escrito e ilustrado polo estadounidense Maurice Sendak, que xa desde os 9 anos crea e ilustra, coa axuda do seu irmán, libros para nenos. Cabe destacar, que en 1970 gañou a Medalla Internacional Hans Christian Andersen ao mellor ilustrador. E no 2003 foi galardoado co premio Memorial Astrid Lindgren, ex aequo coa escritora austriaca Christine Nöstlinger. E, en 1964, foi galardoado coa medalla Caldecott. Por se isto fora pouco, ilustrou máis de 100 libros de autores como Hans Christian Andersen e será lembrado como o debuxante que revolucionou o libro infantil.

Finalmente, unha boa celebración que se precie, non pode rematar sen agasallos. E, en CantoConto! tiñamos o mellor, “El regalo“, escrito por  Gabriela Keselman. Onde coñecimos a Miguelito, que quería…

ALGO GRANDEEL REGALO

SUAVE E QUENTIÑO

ALGO FORTE

DOCE QUE DURE UN ANAQUIÑO

QUE O FAGA VOAR

QUE O FAGA RIR

QUE SE MOVA DUN LADO A OUTRO

COMO CHE GUSTARÍA A TI!

Para despedirnos dunha sesión chea de sorpresas, apertamos aos nosos seres queridos, e con eles cantamos un clásico de todas as festas de aniversario, o cumpreanos feliz… dun xeito moi especial:

Se queredes seguir desfrutando dos contos e da música, ademais de consultar o noso catálogo en liña, deixámosvos as recomendacións desta sesión.

recomendamos-cantoconto

  • El mensaje secreto de cumpleaños / Eric Carle.– [S.l.]: Kókinos, cop. 2007.
  • ¡Feliz cumpleaños, Mauro! / David Melling; [traducción, Elena Gallo Krahe].- [Zaragoza]: Edelvives, D.L. 2014.
  • La magia de los regalos / Montse Tobella.– Zaragoza: Edelvives, D.L. 2009. –
  • Lulú voltereta / Daniel Picouly, Frédéric Pillot.– Madrid: Pearson Educación, D.L. 2006.
  • Cumpleaños feliz / Juliet Pomés Leiz.– Barcelona: Tusquets, 2005.
  • Só un reloxo / Roberto Aliaga; Amrei Fiedler; [traducción, María Alonso Seisdedos].– Fraga (Huesca): La Fragatina, 2015.
  • Coas mans baleiras / texto de Ana Tortosa; ilustracións de Cecilia Varela.– Pontevedra: OQO, 2010.
  • A casa da miña avoa / texto de Pep Bruno; ilustracións de Matteo Gubellini.– Pontevedra: OQO, 2009.
  • Un dedo al año / Montse Ganges [texto]; Imapla [ilustracións].– Barcelona: Thule, cop. 2007.
  • Un agasallo diferente / Marta Azcona, Rosa Osuna.–     Pontevedra: Kalandraka, 2005.
  • Un regalo muy grande / Carl Norac; ilustracións Émile Jadoul.– Zaragoza: Edelvives, D.L. 2004.
  • El más bonito de todos los regalos del mundo / Pascal Teulade; ilustracións de Jean-Charles Sarrazin.– Barcelona: Corimbo, cop. 1999.

Deixámosvos unhas fotos das sesións de todas as bibliotecas. Agardamos que vos presten! Vémonos na vindeira sesión e non esquezades reservar a vosa praza!

This slideshow requires JavaScript.

CantoConto!: “Con ton e son”

En CantoConto! somos unhas apaixoadas dos contos, pero tamén da música, por iso quixemos celebrar con vós o día de Santa Icía, a patrona da Música e da Poesía.

Violín

Nesta sesión non faltaron contos, música, baile e instrumentos musicais! “Levantamos o telón” co conto “Violín” de Antonio Rubio e o ilustrador galego Óscar Villán, cos que coñecimos o son dalgúns instrumentos musicais como a trompeta, o tambor…

Violín, Ed. Kalandraka

portada_paco-y-la-orquesta-libro-musical_magali-le-huche_201506251042Con Paco, un can namorado da música, descubrimos, xunto cos seus amigos do bosque, como a música clásica pode encandilar tanto aos pequenos da casa como aos maiores. Paco vai atopando ao rato, ao elefante, ao esquío… e todos eles tocan un instrumento pero, que pasa cando todos eles se xuntan e forman unha marabillosa orquestra? A través deste conto, “Paco y la orquesta: mi primer libro de sonidos“, a música invadiu as Bibliotecas, e o puidemos comprobar pulsando os iconos do libro e así escoitamos os sons dos instrumentos. Un fantástico libro para desfrutar en familia!

sofiaPero non é tan doado montar unha orquestra como fixo o noso amigo Paco, senón que llo pregunten a Sofía, a protagonista do conto “Sofía, la vaca que amaba la música“. Un marabilloso relato no que, a parte de descubrir a música, aborda o tema da discriminación. Sofía expresa as súas emocións a través da música, pero sufre o rexeitamento polas apariencias e prexuízos dos demais; pero a constancia, a superación de retos e a amizade fai que finalmente os seus soños e os seus esforzos se vexan recompensados.

pitusaE para rematar, dúas palabras: “PITUSA SEMIFUSA“! Da man de Olga Brañas, adentrámonos no mundo da música, avanzando polos pentagramas dalgúns instrumentos e da nosa propia voz, ata rematar nunha completa Festa Musical coa melodía “A canción da percusión” recollida neste libro-CD. Se queredes desfrutar coma nós o fixemos, podedes cantar e bailar coa canción do videoclip que dá nome a esta fantástica recompilación.

Se queredes seguir desfrutando dos contos e da música, ademais de consultar o noso catálogo en liña, deixámosvos as recomendacións desta sesión.

Recomendamos CantoConto!

  • Hola, Tilly / Polly Dunbar.– [Madrid] : Kokinos, cop. 2011.
  • Olivia y su banda / Escrito e ilustrado por Ian Falconer.– México : Fondo de Cultura Económica, 2007.
  • As clases de tuba / T.C. Bartlett e Monique Felix.– Pontevedra : Kalandraka, 1999.
  • Deveribés / Mamá Cabra; ilustraciones, Marina Seoane.– Vigo : Galaxia, 2013.
  • O Carnaval dos animais / Camille Saint-Saëns ; texto de José Antonio Adab Varela ; ilustracións de Joao Vaz de Carvalho.– Pontevedra : Kalandraka, 2013.
  • El saxo y otros instrumentos de viento / cuento, Eladio Reinón ; ilustraciones, Subi.– [Barcelona] : Bellaterra Música, D.L. 2008.
  • Siete hermanos músicos / Cuento de Elisabet Abeyá; ilustraciones de Mercè Arànega.– Barcelona : La Galera, D.L. 2003.
  • Demasiado ruido / Max Velthuijs ; traducción de Carlos Torres.– Madrid : Espasa-Calpe, D.L. 1991.
  •  A banda dos ratos / textos e ilustracións Mon Daporta Padín.– Vigo : A Nosa Terra, D.L. 2002.
  • A princesa do Caurel / Patacrúa ; ilustracións de Javier Solchaga.– Pontevedra : OQO, 2006.
  • El flautista de Hamelin / texto, Pepe Maestro ; ilustración, María Wernicke.– Zaragoza : Edelvives, D.L. 2010.
  • A banda de Vilacendoi / Xulio Gayoso.– Pontevedra : Kalandraka, 2006.
  • Los cuatro músicos / [Cuento original], Hermanos Grimm; [Adaptación], Teresa Sabaté; [Ilustraciones], Julia Serra.– Barcelona : Salvatella, 2000.

 

Deixámosvos unhas fotos das sesións de todas as bibliotecas. Agardamos que vos presten! Vémonos na vindeira sesión e non esquezades reservar a vosa praza!

This slideshow requires JavaScript.

Masaxe para bebés na sesión final dos Bebencontros do Forum

Rematamos os Bebencontros na Biblioteca Forum desta tempada, non nos queremos despedir sen antes agradecer a todas as familias, ás que puideron e ás que non puideron asistir, agradecer a vosa confianza e participación.

Nesta última sesión abordamos o tema da masaxe infantil. Contamos coa experiencia de Carla Console para realizar esta derradeira sesión da tempada.

f0344832

 A masaxe infantil é un instrumento de relación e de comunicación entre o neno e as súas persoas de apego, como unha ferramenta que promove a nutrición afectiva a través do tacto.

O desenvolvemento infantil durante os primeiros anos de vida caracterízase pola adquisición progresiva de control postural, autonomía no desprazamento,  comunicación, a linguaxe verbal e a interacción social. Por tanto, a etapa 0-3 supón un período crítico no desenvolvemento humano debido ao nivel de plasticidade cerebral do sistema nervioso central. O sistema nervioso do neno desenvólvese grazas a dúas fontes principais: a dotación xenética e o procesamiento dos estímulos externos.

Os cinco sentidos son a porta de entrada destes estímulos, mentres que o cerebro é o procesador. Sendo a pel é o noso órgano máis grande, por tanto o sentido do tacto ten moita importancia desde as primeiras etapas.

  • Durante a xestación: O tacto é o primeiro sentido en desenvolverse dentro de útero (entre 6ª e 9ª semana).
  • No nacemento: O tacto continúa sendo o sentido máis potente de todos.
  • Cando o neno crece comeza a tocalo todo. Trátase dun modo primario de aprendizaxe: pode ver os obxectos que o rodean, pero non está satisfeito ata que tamén pode manipulalos.

This slideshow requires JavaScript.

A necesidade do tacto é tamén un dos elementos fundamentais no  establecemento do vínculo afectivo (apego). De feito durante a masaxe activamos: contacto ocular, cheiro, contacto pel con pel e voz.

A medida que os nenos van crecendo, o contacto ocular e a voz do adulto non son suficientes para manter a atención durante o momento da masaxe, en particular durante a fase de explosión motriz. Así mesmo, durante este momento evolutivo é fundamental achegar unha dose importante de creatividade á masaxe infantil: cancións, xogos e contos sobre a pel.

Os contos con tacto achégannos ao mundo da masaxe infantil dunha maneira lúdica, fomentando a fantasía e a imaxinación necesarias cando os nenos crecen. Nesta ocasión mixturaremos verbas e tacto, poesías e masaxes.

Agardamos que participedes nos vindeiros Bebencontros da tempada que vén e que veñades a escoller lecturas para o verán. Querémosvos deixar unhas recomendacións para que vaiades abrindo boca…

#Recomendamos Beba

 

 

 

  • Masaje para bebés: una guía paso a paso para lograr su bienestar / Mercé Simón, Marián Sánchez, Queca Elizalde.– 2ª ed.– Barcelona: Parenting, 2005.
  • Shiatsu para bebés: contactos felices para los más pequeños / Karin Kalbantner-Wernicke; Tina Haase.– Barcelona: Urano, 2013.
  •  ¿Qué te pico la hormiga de los pies a la barriga? / texto, Isaías Isabel; ilustraciones, Pablo Prestifilippo.– México: CIDCLI, 2003.
  • Diez amigos / Inés Rosales, Elena Odriozola.– Zaragoza: Imaginarium, D.L. 2002.
  •  Los disfraces de Tento / Ricardo Alcántara, Gusti.– Zaragoza: Edelvives, cop. 2010.

 

“A Flor de Pel”, obradoiro de masaxes proximamente na Biblioteca Forum

Queremos despedir os Bebencontros da Biblioteca Forum dun xeito especial, e que mellor maneira que dun xeito moi próximo, cunha sesión de masaxes. Aprenderedes da man de Carla Console (Boga Psicólogos) o fundamental sobre esta técnica ancestral e descubriredes a importancia do sentido do tacto na relación co voso bebé. Neste obradoiro atoparedes recursos e ideas para desfrutar de moitos momentos de tenrura e diversión cos vosos fillos.

Así que, as familias con bebés de 0 a 24 meses podédesvos inscribir desde a páxina web das Bibliotecas Municipais da Coruña a partires do sábado 21 de maio ás 10.00h. Non vola perdades! Agardámosvos o 28 de maio!

 

 

“Mamitis & papitis” en CantoConto!

final sen marcoEsta foi a derradeira sesión de CantoConto! que fixemos @s bibliotecari@s este curso. Eso sí, temos preparada unha sorpresa final, un concerto de Pablo Díaz para os peques para o que podedes reservar xa praza na web das bibliotecas municipais. Apurade que voan! E é que Pablo, un bo amigo das bibliotecas, acompañounos cada tarde coa súa canción “Imos contar un conto“. E estamos desexando cantala con él.

E, xa que se trataba dunha sesión especial, ocorréusenos renderlle homenaxe aos papás e as mamás, que tanto nos coidan e nos queren. E, ademáis, lévannos as bibliotecas, o mellor lugar do mundo despois da nosa casa.

Mi-Papa

Así que, para empezar, convidamos a “Mi papá“, de Anthony Browne; un autor que recibiu moitos recoñecementos polo seu traballo: libros cheos de humor, imaxinación e surrealismo, tinguidos dun estilo moi persoal. Nesta historia, un neno conta cántas cousas marabillosas é capaz de facer o seu pai. As ilustracións, cheas de riqueza, ofrecen chiscadelas aos adultos, que nos agasallan unha lectura cómplice entre o neno e a persoa que llo lea.

adivina-cuanto-te-quiero-grande

Este neno quería moitísimo o seu papá. E vos, seríades capaces de dicir cánto queredes a papá ou mamá? É moi difícil contestar, a que sí? Pois neste conto, “Adivina cuánto te quiero“, de Sam McBratney e Anita Jeram, unha pequena lebre téntalle explicar á lebre grande cal é a medida do seu amor. Unha tenra competición na que non pode haber gañadores. Se queredes gozar coa versión dixital, deixámosvos o enlace:

tragapupasE, para rematar, un conto de superheroes: “El tragapupas“, de Émile Jadoul. Un autor que xa triunfou en CantoConto! con “Con locura“, “Mimo exprés” ou “Emilio está enfermo“. Nesta ocasión, un orgulloso fillo narra cómo o seu pai é quen de facer desaparecer calquera pupa ou dor. Pero, qué ocorre cando é o papá quen cae e ten a pupa? Pois haberá que poñerlle remedio, e alguén moi cercano conseguirao, claro que sí!

E hoxe cantamos unha canción con moitísimo ritmo: “Mamitis aguda”, do grupo Petit Pop, un grupo asturiano con música para toda a familia. Os nenos gozaron do baile e lavaron o ritmo coa axuda de diversos instrumentos de percusión. Unha festa!

Como sempre, despois de cada sesión, non nos esquecemos de deixarvos unhas boas recomendacións de contiños para levar para casa:

Recomendamos CantoConto!

  • ¿Me quieres o no me quieres? / Carl Norac e Claude K. Dubois.
  • P de papá / Isabel Martins.
  • 33 cosas que sólo hacen los padres / Harriet Ziefert.
  • Zea / Michel Gay.
  • Mi amor / Beatrice Alemagna.
  • Miña nai é fantástica! / Nick Butterworth.
  • En los hombros de papá / Manuela Monari.
  • Meu pai é estupendo! / Nick Butterworth.
  • Como mi mamá / David Melling.
  • Como mi papá / David Melling.
  • Porque te quiero / Pascal Teulade.
  • Mimo exprés / Émile Jadoul.
  • Una mamá para Owen / Marion Dane Bauer.

Deixámosvos as fotos das sesións de todas as bibliotecas. Esperamos que vos gusten! Lembrade reservar a vosa praza para a festa final, na web das bibliotecas municipais. Ata a próxima!

This slideshow requires JavaScript.

Tardes de contos tradicionais, poesía e circo

As sesións do mes de abril viñeron acompañadas de contos tradicionais, poesía e circo.

Na sesión de 13 a 24 meses coñecimos a historia clásica de Ricitos de oro y los tres osos, unha adaptación de Carmen Gil e ilustrada por Jenny Arthur (Combel, 2011); e vibramos coa música do circo e os gusidedos de Hervé Tullet (Kókinos, 2008).

Na sesión de 0 a 12 meses descubrimos por dentro a casa do Señor Coc de Jo Lodge (Edelvives, 2009) e nos adentramos na Selva con  Marie Aubinais e Jean-Françoise Martin (Planeta, 1996).

Os bebés e a poesía…

Moitas veces preguntádesnos desde cando podedes recitar poemas e  ler contos aos vosos bebés.

A nosa resposta sempre é a mesma: Mesmo antes de que naza o voso bebé, é moi importante que lle recitedes poemas e lles leades contos.  Non hai que esquecer que o oído dun ser humano se desenvolve no ventre, a musicalidade dos poemas fai que os estímulos que o bebé recibe do exterior contribúan moi positivamente ao desenvolvemento do seu cerebro. Os poemas co seu ritmo e melodía acariñan os oídos dos bebés acougándolles, por iso  encántanlles as nanas, palabras cantadas, poesía, etc., todo isto é un agasallo para o voso bebé e para vós que tedes o pracer  de lerlle en voz alta.

A Academia Americana de Pediatría e a Asociación Española de Pediatría recomendan ler aos nenos desde o nacemento, e especialmente durante os tres primeiros anos de vida, que é cando o cerebro experimenta un desenvolvemento máis rápido. Ler aos nenos estimula a súa intelixencia, reforza a relación cos pais, mellora o desenvolvemento da linguaxe e brinda capacidades emocionais moi importantes para a vida.

Os poemas sérvennos para xogar, para pensar, para sentir, para cantar, para rir, mesmo para saber da tristeza, por iso animámosvos a que recitedes  poemas aos vosos bebés e así vaian descubrindo o mundo cunha rima.

Antonio Rubio (Poemario vida láctea)

lactea3El niño

tiraba chinas

desde la orilla

del mar.

Y el agua

le contestaba:

-Glup, glup,

qué ricas están.

 

 

Caracol, col, colcaracol-paraguas-fotografia

de sol

y de sal.

Caracol, sol, sol,

Caracol, sal, sal.

Para bien

o para mal,

tu casa es una espiral.

Caracol, col, col,

de sol

y de sal

                               Beatriz Osés (Lo que saben los erizos)

JaponAzul          

La niña se viste
con traje de niebla.
Se mira al espejo,
refleja tristeza.

Recoge una gota,
redonda y pequeña,
pregunta en silencio:
“dime, ¿cuánto pesas?”

 

Estrella Ortiz (Las cuatro estaciones)

Invierno

“¡Más ropa,tumblr_nzx1cmySub1u8bfjpo1_400

que hay poca!”,

dice el tiempo.

Silencio.

Las nubes en el cielo.

Silencio.

La nieve serena.

Silencio.

La fuente llena.

Silencio.

La luna helada.

Silencio.

El viento quieto

en las ramas.

Schsss.

 María José Ferrada (O baile diminuto)

E a bolboreta?

 

(que nun principio non era nada e despois foi bolboreta)

 

linda-mariposa-hd-1770É certo que voaba

de primavera en primavera.

 

De flor en flor,

de sol en sol?

 

Para dormir (Poemas tradicionais)

 

Tus ojos son cerezas

de mi cerezo

ciérralos despacito

mientras te mezo.

othtlshahfu_s1600_dormir

Miña nai, miña naicíña,

como a miña nai ninguna,

que me quentaba a cariña,

co caloriño da súa.

Miña meniña bonita,

dime onde tes a cama,

no cortello das ovellas,

nunha moliña de palla.

Para que lembredes o ben que o pasamos, deixámosvos unha mostra gráfica, na galería Flickr das Bibliotecas Municipais da Coruña, das sesións do 2 e 16 de abril na Biblioteca Forum Metropolitano.

Non nos queremos despedir sen antes agradecer ás familias participantes o seu entusiasmo e confianza e sen vos recomendar algunas lecturas interesantes. Xa sabedes que todos estes libros e máis podédelos consultar no catálogo en liña das Bibliotecas Municipais da Coruña.

#Recomendamos Beba

Hoxe recomendamos uns contiños moi musicais de Mar Benegas.

  • Diez ardillas / [Mar Benegas ; Laurence Jammes].– Barcelona : Combel, 2015.
  • ¿Le pondremos un bigote? / [Mar Benegas ; Sandra Navarro].– Barcelona : Combel, 2015.
  • Ñam ñam / Mar Benegas [por el texto] ; Marta Cabrol [por las ilustraciones].– Barcelona : Combel, 2015.
%d bloggers like this: